ایمپلنت‌های شانه از پیشرفته‌ترین و پیچیده‌ترین سیستم‌های ارتوپدی هستند که برای بازگرداندن عملکرد مفصل شانه، کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی طراحی می‌شوند. این ایمپلنت‌ها در دو گروه اصلی، یعنی شانه آناتومیک و شانه ریورس، به‌کار می‌روند؛ هر یک با مکانیسم عملکردی متفاوت که بسته به وضعیت عضلات روتاتورکاف و نوع آسیب انتخاب می‌شود. طراحی این ایمپلنت‌ها نیازمند توجه دقیق به پایداری مفصل، انتقال مناسب نیرو، سایش اجزا، یکپارچگی اتصال و رفتار مکانیکی تحت بارهای تکراری است. ارزیابی خستگی، تست سایش، تحلیل پایداری و بررسی دوام بلندمدت از مهم‌ترین فرآیندهایی هستند که جهت تضمین عملکرد مطمئن و ایمن این ایمپلنت‌ها انجام می‌شود. شناخت دقیق رفتار حرکتی شانه، هندسه استخوانی، بارگذاری‌های پیچیده و نقش عضلات، در توسعه نسل‌های جدید ایمپلنت‌های شانه تأثیر تعیین‌کننده دارد.