ISO 7206-4: ایمپلنتهای جراحی – پروتزهای کامل و جزئی مفصل ران – بخش ۴: تعیین ویژگیهای دوام و عملکرد اجزای دارای ساق فمورال
ISO 7206-6: ایمپلنتهای جراحی – پروتزهای کامل و جزئی مفصل ران – بخش ۶: آزمون ویژگیهای دوام و الزامات عملکرد ناحیه گردن اجزای دارای ساق فمورال
PI-58 (بر اساس ISO 7206-8): ایمپلنتهای جراحی – پروتزهای کامل و جزئی مفصل ران – بخش ۸: عملکرد دوام اجزای دارای ساق فمورال
استاندارد ISO 7206-6 شرایطی را برای شبیهسازی ایمپلنت ران با استخوان درگیر و تثبیتشده (Well Ingrown Stem) تعریف میکند.
در این آزمون، ساق فمورال بهگونهای نصب میشود که حرکت یا لغزش در ناحیه پروگزیمال وجود نداشته باشد. بدین ترتیب، ناحیه گردن ساق (Neck Region) بهعنوان ناحیه بحرانی تحت بیشترین تنش خمشی و چرخهای قرار میگیرد.
در نتیجه، شکست احتمالی معمولاً در این ناحیه رخ میدهد.
| ویژگی | ISO 7206-4 | ISO 7206-6 |
|---|---|---|
| شبیهسازی وضعیت ساق | شلشده یا نیمهگیرکرده (Worst Case) | کاملاً جوشخورده به استخوان |
| ناحیه شکست مورد انتظار | ساق (Proximal Region) | گردن ایمپلنت (Neck) |
| هدف اصلی | ارزیابی خستگی کل ساق | ارزیابی استحکام ناحیه گردن |
1-آمادهسازی نمونه:
ساق فمورال بهصورت کامل در بلوک شبیهساز استخوان (Embedding Fixture) تا سطح مشخص دفن میشود تا وضعیت استخوانیشده (Ingrown) بازسازی گردد.
2-بارگذاری دینامیکی:
بارگذاری سینوسی با نیروی چرخهای ثابت اعمال میشود.
زاویه نیرو و سطح دفن مطابق استاندارد تنظیم میشود.
آزمون تا ۵ میلیون سیکل (یا تا شکست) ادامه مییابد.
3-همراستاسازی (Alignment):
برای ساقهای ساده، تراز کردن نسبت به محور نیرو ساده است، اما در ساقهای آناتومیک، تراز دقیق چالشبرانگیز است.
در آزمایشگاه پارس، از جیگهای اختصاصی چاپ سهبعدی (Additive-Manufactured Alignment Jigs) طراحیشده بر پایه مدل CAD سهبعدی هر ایمپلنت استفاده میشود تا همراستایی دقیق تضمین گردد.
4-تجهیزات آزمون:
آزمونها با استفاده از دستگاههای MTS® یا Zwick® servo-hydraulic انجام میشوند.
سیستمهای اختصاصی تعبیهشده برای دفن ایمپلنت، توزیع یکنواخت بار and شرایط ثابت بارگذاری را تضمین میکنند.
| پارامتر | توضیح |
|---|---|
| نوع بارگذاری | نیروی سینوسی چرخهای |
| فرکانس آزمون | وابسته به سختی ساق (معمولاً 5 تا 15 Hz) |
| تعداد سیکلها | 5 میلیون یا تا شکست |
| نوع شکست مورد انتظار | شکست خستگی در ناحیه گردن |
| زاویه و سطح دفن | مطابق با مقادیر تعیینشده در استاندارد ISO 7206-6 |
محل شکست و الگوی سطح شکست (Fracture Surface Morphology) با میکروسکوپ نوری و SEM بررسی میشود.
در صورت عدم شکست تا ۵ میلیون سیکل، نمونه دارای پایداری خستگی مناسب تلقی میشود.
منحنیهای تنش–عمر (S–N Curves) برای مقایسه طراحیها ترسیم میگردد.
این آزمون شاخص اصلی برای ارزیابی مقاومت ایمپلنت در ناحیه گردن است که معمولاً در معرض بیشترین تنش خمشی در حین حرکات طبیعی لگن قرار دارد.
طراحی نامناسب گردن میتواند منجر به شکست زودهنگام و آزادسازی ذرات فلزی شود.
آزمون ISO 7206-6 به تولیدکنندگان کمک میکند تا هندسه و مواد را برای افزایش دوام خستگی بهینهسازی کنند.
در آزمایشگاه پارس، آزمون خستگی ناحیه گردن ساق فمورال بر اساس ISO 7206-6 با دقت بالا و بهصورت کنترلشده انجام میشود.
استاندارد ISO 7206-6 یکی از آزمونهای حیاتی در ارزیابی دوام خستگی ایمپلنتهای مفصل ران است و ناحیه گردن را که بیشترین آسیبپذیری را دارد، مورد بررسی قرار میدهد.
اجرای صحیح این آزمون اطمینان میدهد که ایمپلنت در برابر بارهای چرخهای طولانیمدت بدن انسان، عملکردی ایمن و پایدار خواهد داشت.