منابع مرجع:

PI-91: آزمون خستگی اتصالات ترنس‌فمورال

ایمپلنت‌های ترنس‌فمورال (Transfemoral Fixations) یکی از روش‌های نوین و امیدبخش در توانبخشی بیماران دارای پروتز اندام تحتانی هستند. در این سیستم‌ها، اتصال مستقیم ایمپلنت به پروتز خارجی (Exoprosthesis) موجب بهبود محسوس در راحتی استفاده و الگوی راه رفتن (Gait Pattern) بیمار می‌شود.

در حال حاضر، استاندارد بین‌المللی مشخصی برای انجام آزمون‌های استاتیکی و دینامیکی بر روی این نوع اتصالات وجود ندارد. به همین دلیل، متخصصان EndoLab با تکیه بر مطالعات گسترده علمی و مرور داده‌های بیومکانیکی، یک سناریوی بارگذاری اختصاصی برای آزمون دینامیکی توسعه داده‌اند.

در این روش، بارهای مورد انتظار درون‌بدنی (In-Vivo Loads) بر اساس ارتفاع قطع استخوان (Resection Height) استخراج شده و شرایط آزمون به‌صورت اختصاصی برای هر نوع طراحی تعریف می‌شود.

تا کنون، چندین مدل از اتصالات ترنس‌فمورال با موفقیت بر اساس این پروتکل مورد آزمون قرار گرفته‌اند و نتایج به‌دست‌آمده مبنای ارزشمندی برای بهینه‌سازی طراحی و افزایش دوام ایمپلنت‌ها فراهم کرده است.

در آزمایشگاه پارس، این آزمون‌ها با بهره‌گیری از سیستم‌های بارگذاری سیکلی چندمحوره و شبیه‌سازی دقیق شرایط عملکرد واقعی بدن انسان انجام می‌شوند تا پایداری، دوام خستگی و ایمنی مکانیکی اتصالات ترنس‌فمورال به‌طور کامل ارزیابی گردد.