مدل کورپکتومی ستون فقرات

ASTM F1717

مدل کورپکتومی ستون فقرات Spine Corpectomy Model

منابع مرجع (Normative References):

استاندارد روش‌های آزمون برای مجموعه ایمپلنت‌های ستون فقرات در مدل ورتبروکتومی

Standard Test Methods for Spinal Implant Constructs in a Vertebrectomy Model

دامنه استاندارد

استاندارد ASTM F1717 روش‌ها و شرایط لازم برای آزمون‌های استاتیک و خستگی مجموعه‌های ایمپلنت ستون فقرات را در یک مدل ورتبروکتومی (Corpectomy Model) تعریف می‌کند. این مدل شرایطی را شبیه‌سازی می‌کند که در آن یک یا چند مهره حذف شده‌اند و ایمپلنت باید بدون هیچ حمایت استخوانی بار را منتقل و پایداری را تأمین کند.

انتخاب نوع آزمون درون استاندارد باید بر اساس نوع سیستم ایمپلنت، محل قرارگیری در ستون فقرات (لومبار یا سرویکال) and روش کاربرد بالینی انجام شود.

شرایط بارگذاری و چیدمان آزمون

آزمون‌ها شامل بارگذاری استاتیک و دینامیک برای بدترین حالت (Worst-Case Scenario) هستند.
ایمپلنت باید به‌گونه‌ای طراحی و نصب شود که انتقال بار بین خطوط برداشت مهره (Resection Lines) را بدون تکیه بر استخوان انجام دهد.
از دو بلوک UHMWPE برای فیکس‌کردن ایمپلنت استفاده می‌شود.
بارگذاری دینامیک با:
- فرکانس 5 Hz
- تا ۵ میلیون سیکل انجام می‌شود.
معمولاً ۶ نمونه مورد آزمایش قرار می‌گیرد.
آزمون‌ها به‌طور معمول در هوا و در دمای محیط اجرا می‌شوند.
در صورت نیاز، بسته به جنس ایمپلنت، می‌توان شرایط شبیه‌سازی‌شده محیط درون‌بدنی (37°C در محلول سالین) را نیز پیاده‌سازی کرد.

روش‌های آزمون تعریف‌شده در ASTM F1717

این استاندارد شامل مجموعه‌ای از آزمون‌های مکانیکی برای ارزیابی پایداری و دوام ایمپلنت است:

فشار–خمش استاتیک (Static Axial Compression Bending)
فشار–خمش دینامیک (Dynamic Axial Compression Bending)
کشش–خمش استاتیک (Static Tension Bending)
پیچش استاتیک (Static Torsion)

این روش‌ها برای سیستم‌های ستون فقرات ناحیه کمری (Lumbar) and گردنی (Cervical) قابل استفاده هستند.