ISO 25539-1
ایمپلنتهای قلبیعروقی – دستگاههای اندوواسکولار – بخش ۱: پروتزهای اندوواسکولار
Cardiovascular implants – Endovascular devices – Part 1: Endovascular prostheses
ISO 25539-2
ایمپلنتهای قلبیعروقی – دستگاههای اندوواسکولار – بخش ۲: استنتهای عروقی
Cardiovascular implants – Endovascular devices – Part 2: Vascular stents
ASTM F2081
راهنمای استاندارد برای توصیف و ارائه ویژگیهای ابعادی استنتهای عروقی
Standard Guide for Characterization and Presentation of the Dimensional Attributes of Vascular Stents
آزمون Stent-Free Surface Area and Stent Outer Surface Area برای تعیین میزان سطح آزاد (Open Area) و سطح خارجی استنت که با دیواره رگ در تماس قرار میگیرد، مورد استفاده قرار میگیرد. این آزمون بخشی از تحلیل هندسی و عملکردی استنت بوده و در ارزیابی:
پوششدهی سطحی
تماس ایمپلنت با بافت
طراحی سلها
رفتار جریان خون (Hemodynamics)
ریسک بستر شدن (Endothelialization)
و ارزیابیهای مرتبط با پوشش دارویی (Drug-Eluting Stents)
اهمیت ویژهای دارد.
بخشی از سطح مقطع استنت که فاقد ساختار فلزی است.
این سطح نشاندهنده میزان باز بودن سلها و شفافیت هندسی استنت است.
پارامتر مهمی برای ارزیابی رفتار جریان خون و رشد بافتی است.
سطح خارجی مؤثر که با دیواره رگ تماس مستقیم دارد.
این سطح در تحلیلهای مربوط به لنگرگیری مکانیکی و توزیع فشار اهمیت دارد.
برای استنتهای دارویی، سطح خارجی تعیینکننده مقدار داروی آزادشونده است.
براساس استانداردهای ISO 25539 و ASTM F2081، محاسبه سطحها معمولاً با:
مدلسازی سهبعدی (3D Reconstruction)
اندازهگیری دیجیتال
یا تحلیل CAD دقیق
انجام میشود.
نتیجه شامل مقادیر کمی از سطح آزاد، سطح تماس و درصد هر کدام نسبت به سطح کل استنت است.
این آزمون برای موارد زیر حیاتی است:
تحلیل هندسی و مهندسی طراحی استنت
مقایسه میان طرحهای مختلف از نظر بازبودن سلها
ارزیابی ریسک نئواینتیما
بررسی میزان تماس مستقیم با بافت
تعیین پارامترهای مربوط به پوشش پلیمر یا دارو
تطابق با الزامات رگولاتوری استانداردهای ISO 25539 و ASTM F2081
این آزمون بخش مهمی از مشخصهیابی اولیه استنتهای عروقی بوده و برای تأیید طراحی و ارائه به نهادهای رگولاتوری ضروری است.