آزمون فشردگی موضعی

ISO 25539

آزمون فشردگی موضعی Local Compression Test

منابع مرجع (Normative References):

ISO 25539-1:2003
ایمپلنت‌های قلبی‌عروقی — دستگاه‌های اندوواسکولار — بخش ۱: پروتزهای اندوواسکولار

Cardiovascular implants — Endovascular devices — Part 1: Endovascular prostheses

ISO 25539-2:2012
ایمپلنت‌های قلبی‌عروقی — دستگاه‌های اندوواسکولار — بخش ۲: استنت‌های عروقی

Cardiovascular implants — Endovascular devices — Part 2: Vascular stents

دامنه استاندارد

آزمون Local Compression برای ارزیابی رفتار استنت یا پروتز اندوواسکولار تحت نیروی فشاری موضعی به‌کار می‌رفت. این آزمون بررسی می‌کرد که دستگاه تحت یک نیروی نقطه‌ای چگونه تغییر شکل می‌دهد و آیا پس از حذف نیرو، توانایی بازگشت به هندسه اولیه خود را دارد یا خیر.

این آزمون پیش‌تر در نسخه‌های قدیمی ISO 25539 وجود داشت، اما در استانداردهای به‌روزرسانی‌شده حذف شده و دیگر بخشی از استاندارد نیست.

روش آزمون

1-اعمال بار فشاری موضعی

یک پروب بار را به‌صورت موضعی و عمود بر محور طولی دستگاه وارد می‌کند.
بارگذاری به‌طور کنترل‌شده افزایش می‌یابد تا میزان تغییر شکل اندازه‌گیری شود.

2-ثبت منحنی بار–جابجایی (Load–Displacement Curve)

رابطه بین نیرو و مقدار جابجایی دستگاه ثبت می‌شود.
این منحنی رفتار فشاری، نقطه تسلیم و میزان بازیابی شکل را نشان می‌دهد.

3-ارزیابی بازیابی هندسی (Shape Recovery)

پس از برداشتن بار، بررسی می‌شود که دستگاه به شکل اولیه بازمی‌گردد یا تغییر شکل دائمی باقی می‌ماند.

نکته مهم استاندارد

این آزمون در نسخه‌های جدید استاندارد ISO 25539 حذف شده است.
به‌جای آن، ارزیابی‌های دقیق‌تر و معتبرتری مانند آزمون‌های:

Radial Strength / Radial Resistive Force
Chronic Outward Force (COF)
Crush Resistance
Localized Bend Testing

در استانداردهای به‌روزشده جایگزین شده‌اند.