استاندارد روشهای آزمون برای دستگاههای فیوژن مفصل ساکروایلیاک (SIJ)
Standard Test Methods for Sacroiliac Joint Fusion Devices
استاندارد ASTM F3574-22 مجموعهای از روشهای آزمون را برای ارزیابی مکانیکی دستگاههای فیوژن مفصل ساکروایلیاک (SIJ) ارائه میدهد. این استاندارد مبنایی یکسان برای مقایسه عملکرد مکانیکی ایمپلنتهای غیرزیستی فراهم میکند—چه ایمپلنتهایی که همراستا با فضای مفصل قرار میگیرند (In-Line implants) و چه ایمپلنتهایی که از عرض مفصل عبور میکنند (Transverse implants).
(Annex A1)
بار خالص برشی (F) به مرکز هندسی ایمپلنت اعمال میشود.
یک گشتاور (Mz) حول محور Z (عمود بر فضای مفصل) اعمال میشود.
برای آزمون پیچش، اعمال پیشبار فشاری (Compressive Preload) الزامی است.
نیروی تسلیم / گشتاور تسلیم
نیروی نهایی / گشتاور نهایی
سختی (Stiffness)
تغییرشکل دائمی (Permanent Deformation)
ایمپلنت در بلوکهای تست منطبق با هندسه دستگاه یا داخل یک محیط پاتینگ قرار داده میشود.
فاصله ۴ میلیمتری بین سطوح دو بلوک برای شبیهسازی فضای مفصل در نظر گرفته میشود.
(Annex A2)
اندازهگیری:
گشتاور تسلیم (Yield Moment)
گشتاور نهایی (Ultimate Moment)
گشتاور راناوت خستگی (Dynamic Runout Moment)
ایمپلنت داخل بلوک فوم پلیاورتان Grade 20 lb/ft³ قرار میگیرد.
بیشترین نیروی کششی لازم برای جدا کردن ایمپلنت اندازهگیری میشود.
اعمال گشتاور در جهت insertion.
اندازهگیری:
گشتاور تسلیم
گشتاور پیک (Peak Torque)
سنجش حداکثر گشتاور ورود (Peak Insertion Torque) هنگام چهار دور اول ورود ایمپلنت رزوهدار در بلوک فوم.
سختی خمشی (S)
سختی سازهای محاسباتی (E·I<sub>e</sub>)
گشتاور تسلیم
گشتاور نهایی
گشتاور راناوت خستگی
قدرت کشش محوری: بیشترین باری که ایمپلنت قبل از جدا شدن تحمل میکند.
گشتاور تسلیم
گشتاور پیک (حداکثر بار پیچشی قبل از شکست)
حداکثر گشتاور لازم در زمان ورود اولیه ایمپلنت رزوهدار
انتهای دیستال ایمپلنت به یک فیکسچر محکم متصل میشود.
طول آزاد ایمپلنت (L ≥ 20 mm) بهعنوان بازوی گشتاور باقی میماند.
بار خمشی به انتهای پروگزیمال اعمال میشود.
چیدمانها مشابه استاندارد ASTM F543 هستند.