ISO 21535

آزمون دامنه حرکتی مفصل ران (Hip Range of Motion Test)
منابع مرجع:

ISO 21535: ایمپلنت‌های جراحی غیر فعال — ایمپلنت‌های جایگزین مفصل — الزامات ویژه برای ایمپلنت‌های مفصل ران
(Non-active Surgical Implants — Joint Replacement Implants — Specific Requirements for Hip-Joint Replacement Implants)

شرح استاندارد:

استاندارد ISO 21535 بخشی از الزامات ویژه ایمپلنت‌های مفصل ران است که به ارزیابی دامنه حرکتی مفصل (Range of Motion) اختصاص دارد.
این آزمون برای بررسی توانایی ایمپلنت در تأمین حرکات فیزیولوژیکی طبیعی بدن بدون ایجاد گیر یا برخورد (Impingement) بین اجزای مفصل طراحی شده است.

روش آزمون:

در این آزمون از مجموعه کامل ایمپلنت شامل ساق فمورال (Stem) and کاپ استابولوم (Cup) استفاده می‌شود.
حرکات آناتومیکی طبیعی مفصل ران در سه محور اصلی به‌صورت تدریجی اعمال می‌شوند تا نقطه تماس یا برخورد اجزا (Impingement Point) مشخص شود:

  • خم و باز شدن (Flexion / Extension)
  • باز و بسته شدن جانبی (Abduction / Adduction)
  • چرخش داخلی و خارجی (Internal / External Rotation)

زمانی که برخورد بین لبه‌های اجزا یا محدودیت هندسی در حرکت رخ دهد، مقدار زاویه در همان لحظه به عنوان حداکثر دامنه حرکتی قابل دسترس (Maximum Achievable Range of Motion) ثبت می‌گردد.

روش‌های آزمون قابل استفاده:

آزمون دامنه حرکتی طبق ISO 21535 می‌تواند به دو روش انجام شود:

1-آزمون فیزیکی (Physical Test):
در این روش، ایمپلنت واقعی درون فیکسچرهای قابل تنظیم قرار گرفته و حرکات متوالی تا زمان بروز برخورد اعمال می‌شوند.
داده‌های زاویه‌ای توسط سنسورهای موقعیت‌یاب دقیق یا سیستم‌های اندازه‌گیری نوری سه‌بعدی ثبت می‌گردند.

2-تحلیل کامپیوتری (CAD-Based Analysis):
در این روش از مدل‌های سه‌بعدی CAD اجزای ایمپلنت برای شبیه‌سازی حرکات آناتومیکی استفاده می‌شود.
تحلیل کامپیوتری امکان بررسی سریع صدها ترکیب مختلف (Head/Cup Size, Neck Angle, Offset, Inclination, Anteversion) را فراهم می‌سازد و بهینه‌ترین طراحی را پیش از ساخت فیزیکی تعیین می‌کند.

در آزمایشگاه پارس، هر دو روش فیزیکی و CAD برای ارزیابی جامع دامنه حرکتی استفاده می‌شوند.

پارامترهای معمول آزمون:
پارامتر توضیح
نوع نمونه مجموعه کامل ایمپلنت (Stem + Cup)
محورهای حرکتی Flexion/Extension – Abduction/Adduction – Rotation
روش اندازه‌گیری آنالیز نوری 3D یا سنسور زاویه‌ای دیجیتال
شرط پایان آزمون وقوع برخورد بین اجزا (Impingement)
خروجی آزمون دامنه‌های زاویه‌ای مجاز در هر محور
نتایج و تفسیر:

نتایج آزمون شامل موارد زیر است:

دامنه حرکتی در هر محور پیش از برخورد؛

محل دقیق تماس (Contact Map) بین اجزا؛

مقایسه طراحی‌های مختلف (Neck Offset, Head Size, Cup Orientation)؛

تحلیل گرافیکی سه‌بعدی از محدوده حرکت و برخورد.

کاربرد و اهمیت:

آزمون ISO 21535 در مراحل طراحی و اعتبارسنجی ایمپلنت مفصل ران اهمیت حیاتی دارد، زیرا:

  • اطمینان می‌دهد که ایمپلنت اجازه حرکت طبیعی و بدون برخورد را دارد،
  • به بهینه‌سازی زاویه کاپ و ساق کمک می‌کند،
  • از خطر ساییدگی زودرس یا شکستگی اجزا جلوگیری می‌کند،
  •  برای تأیید طراحی در فرآیند اخذ مجوزهای بین‌المللی (CE، FDA) الزامی است.

در آزمایشگاه پارس، آزمون دامنه حرکتی مفصل ران طبق ISO 21535 با هر دو روش فیزیکی و مدل‌سازی کامپیوتری انجام می‌شود.
این ترکیب از آزمون‌های تجربی و تحلیلی، دیدی دقیق از رفتار حرکتی ایمپلنت و اثرات طراحی بر آزادی حرکت فراهم می‌سازد.