خون، حیاتیترین مایع بدن است که وظیفه انتقال اکسیژن، مواد مغذی و دفع مواد زائد را بر عهده دارد. هر دارو، وسیله یا تجهیز پزشکی که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم با خون تماس داشته باشد، باید از نظر سازگاری با سیستم خونی انسان بررسی شود.
آزمون خونسازگاری مطابق با استاندارد ISO 10993-4 و فارماکوپههای معتبر (USP و BP) انجام میشود و هدف آن این است که اطمینان حاصل شود محصولات پزشکی باعث تخریب سلولهای خونی، اختلال در لختهشدن یا واکنشهای ناخواسته سیستم ایمنی نمیشوند.
آزمون میتواند به دو شکل انجام شود:
In vivo (درونتنی): روی حیوانات آزمایشگاهی (خرگوش یا موش).
In vitro (برونتنی): با استفاده از خون انسان یا حیوان.
بر اساس مکانیسم اثر و پارامترهای مورد بررسی، آزمونهای خونسازگاری در چند گروه اصلی تقسیم میشوند:
آزمون پلاکتی: بررسی عملکرد، تجمع و شمارش پلاکتها.
آزمون همولیز: ارزیابی میزان تخریب گلبولهای قرمز و آزاد شدن هموگلوبین در پلاسما.
آزمون سیستم کمپلمان: بررسی فعالسازی سیستم ایمنی ذاتی و کمپلمان.
آزمون انعقادی: اندازهگیری شاخصهایی مانند PT و aPTT برای بررسی اثر ماده بر زمان لختهشدن خون.
آزمون ترومبوز: بررسی تشکیل لختههای خونی و خطر انسداد عروقی.
آمادهسازی نمونه: مواد یا تجهیزات پزشکی مورد نظر آماده میشوند.
آزمون همولیز: تماس نمونه با گلبولهای قرمز و اندازهگیری هموگلوبین آزادشده.
آزمون انعقاد خون: بررسی اثر ماده بر زمان لختهشدن (PT, aPTT).
آزمون ایمنیشناسی: بررسی پاسخ سلولهای سفید خون و میزان آزادسازی سیتوکینها.
ایمنی بیمار: جلوگیری از واکنشهای خطرناک مانند همولیز، لختهشدن ناخواسته یا فعالسازی بیش از حد سیستم ایمنی.
رعایت استانداردهای بینالمللی: الزامی برای دریافت مجوز تولید و فروش تجهیزات پزشکی.
پیشگیری از عوارض ناخواسته: کاهش ریسک حوادثی مانند ترومبوز، التهاب یا نارسایی اندامها.
آزمون خونسازگاری یکی از ارکان اصلی در زیستسازگاری تجهیزات پزشکی است. این تست تضمین میکند که مواد و تجهیزات در تماس با خون، واکنشهای خطرناک ایجاد نکنند و برای استفاده در بیماران ایمن باشند. اجرای دقیق این آزمون بر اساس استانداردهای جهانی، شرط لازم برای ورود محصولات پزشکی به بازارهای بینالمللی .