استاندارد اندازهگیری پلاریزاسیون پتانسیودینامیک سیکلی برای تعیین حساسیت به خوردگی در ایمپلنتهای کوچک
Standard Test Method for Conducting Cyclic Potentiodynamic Polarization Measurements to Determine the Corrosion Susceptibility of Small Implant Devices
استاندارد ASTM F2129 روشی معتبر برای ارزیابی حساسیت به خوردگی ایمپلنتهای کوچک فلزی، اجزای منفرد ایمپلنت یا نمونههای مواد فلزی را ارائه میدهد. این آزمون بهطور ویژه برای ایمپلنتهایی که ابعاد کوچک و سطح تماس محدود دارند مناسب است، زیرا روشهای معمول خوردگی قادر به نمایش دقیق رفتار آنها نیستند.
آزمون به صورت رفت و برگشتی (Forward & Reverse Scan) انجام میشود.
رفتار خوردگی از طریق نمودارهای جریان-پتانسیل تحلیل میگردد.
تعیین پتانسیل شکست (Breakdown Potential) و پتانسیل حفاظت مجدد (Repassivation Potential).
اندازهگیریها با پتانسیواستات کامپیوتری با دقت بالا انجام میگیرد.
این دستگاه امکان کنترل دقیق نرخ اسکن و ثبت رفتار الکتروشیمیایی لحظهای را فراهم میکند.
این استاندارد برای طیف گستردهای از ایمپلنتهای کوچک قابل اعمال است، از جمله:
استنتهای عروقی و مجرای ادراری
فیلترها و گرافتها
استپلها (Staples)
کلیپسهای آنوریسم یا لیگیشن
سایر ایمپلنتهای فلزی با ابعاد کوچک
محلول استاندارد مورد استفاده فسفات بافر سالین (PBS) .
بسته به نیاز، میتوان از محلولهای شبیهساز فیزیولوژیک دیگر نیز استفاده کرد.
آزمون ASTM F2129 اطلاعات حیاتی درباره:
مقاومت به خوردگی
رفتار پسیو و بازپسیو شدن سطح
احتمال شکستپذیری در محیط بدن
را ارائه میدهد. این دادهها برای ارزیابی ایمنی بلندمدت ایمپلنتهای فلزی کوچک و انطباق با الزامات رگولاتوری کاملاً ضروری هستند.