منابع مرجع:

ISO 14801: دندان‌پزشکی – آزمون خستگی برای ایمپلنت‌های دندانی داخل‌استخوانی (Endosseous Dental Implants)

استاندارد بین‌المللی ISO 14801 روش آزمون خستگی را برای ایمپلنت‌های دندانی داخل‌استخوانی از نوع ترانس‌موکوزال (Transmucosal) و اجزای پروتزی پیش‌ساخته آنها مشخص می‌کند.

هدف از این آزمون، مقایسه عملکرد ایمپلنت‌های دندانی با طراحی‌ها یا ابعاد مختلف از نظر مقاومت در برابر بارگذاری چرخه‌ای است. آزمون مطابق با شرایطی طراحی شده که بارگذاری را در بدترین شرایط ممکن (Worst Case Scenario) شبیه‌سازی می‌کند، اما برای پیش‌بینی عملکرد بالینی (in vivo) ایمپلنت‌ها یا پروتزهایی که از چند ایمپلنت استفاده می‌کنند، کاربرد ندارد.

در این آزمون معمولاً:

تعداد نمونه‌ها n = 11 عدد است،

نمونه‌های فلزی تا ۵ میلیون چرخه (5×10⁶ cycles) و

نمونه‌های سرامیکی تا ۲ میلیون چرخه (2×10⁶ cycles) تحت بارگذاری تکراری قرار می‌گیرند.

این استاندارد یکی از اصلی‌ترین آزمون‌های مکانیکی در ارزیابی دوام و ایمنی ایمپلنت‌های دندانی است و به‌صورت گسترده برای اعتبارسنجی طراحی و تأیید کیفیت محصول مورد استفاده قرار می‌گیرد.