ایمپلنت‌های غیر فعال (Non-active Surgical Implants) که در استئوسنتز و جراحی‌های اصلاحی به‌کار می‌روند، باید پیش از ورود به بازار تحت یک ارزیابی پیش‌بالینی جامع مطابق با ISO 14630 قرار گیرند.

در این مسیر، انجام آزمون‌های استاتیک و دینامیک بر اساس استانداردهای شناخته‌شده بین‌المللی ضروری است. این استانداردها طیف وسیعی از ایمپلنت‌ها را پوشش می‌دهند، از جمله:

• پیچ‌ها (Screws)

• پلاک‌ها (Plates)

• ایمپلنت‌های داخل کانال استخوان (Intramedullary Devices)

• استپل‌ها (Staples)

• کابل‌ها و سیستم‌های سیمی (Cables & Wire Systems)

• و سایر اجزای تثبیت‌کننده استخوان

با توجه به تنوع طراحی‌ها و چالش‌های بالینی، ایمپلنت‌های جدید یا دارای ویژگی‌های خاص—مانند مواد قابل‌جذب (Bioresorbable Materials) یا هندسه‌های نوآورانه—اغلب به روش‌های آزمون استاندارد پاسخ نمی‌دهند.

به همین دلیل، ما در کنار اجرای استانداردهای موجود، توانایی تطبیق روش‌های آزمون یا توسعه کامل یک روش تست اختصاصی را نیز داریم. این فرایند با درک عمیق از مکانیک شکست، شرایط بارگذاری درون‌بدنی و الزامات رگولاتوری انجام می‌شود تا معتبرترین و قابل‌اتکاترین نتایج به‌دست آید.