منابع مرجع:

ASTM F2979: راهنمای استاندارد برای مشخصه‌یابی سایش در سطوح مفصلی بازیابی‌شده در پروتزهای مفصل ران نوع فلز-بر-فلز و سایر انواع سخت-بر-سخت
(Standard Guide for Characterization of Wear from the Articulating Surfaces in Retrieved Metal-on-Metal and Other Hard-on-Hard Hip Prostheses)

استاندارد ASTM F2979 روشی را برای اندازه‌گیری میزان سایش در شرایط درون‌تنی (In-vivo Wear) در پروتزهای مفصل ران از نوع فلز-بر-فلز (Metal-on-Metal, MoM) و سایر ترکیب‌های سخت-بر-سخت (Hard-on-Hard) مانند سرامیک-بر-سرامیک (Ceramic-on-Ceramic) ارائه می‌دهد.

این راهنما به‌طور خاص برای نمونه‌های explanted (برداشته‌شده از بدن) طراحی شده است تا میزان تغییرات ابعادی ناشی از سایش در سطوح مفصلی آنها اندازه‌گیری شود.

روش آزمون:

در این آزمون، سایش اجزای مفصل ران شامل کاپ استابولار (Acetabular Cup) و سر فمورال (Femoral Head) با استفاده از روش تغییرات ابعادی (Dimensional Change Method) مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

در این روش، با بهره‌گیری از ابزارهای دقیق اندازه‌گیری سه‌بعدی، سطح تماس و حجم از دست‌رفته ناشی از سایش تعیین می‌شود. این ارزیابی‌ها شامل:

اندازه‌گیری توزیع سایش بر سطح تماس،تعیین حجم کل ماده از بین‌رفته،و تحلیل جهت و مکانیزم سایش می‌باشد.

دامنه کاربرد:

این استاندارد برای تمام انواع پروتزهای مفصل ران از جمله:

سیستم‌های دارای ساق (Stemmed or Modular Hip Systems)،

و پروتزهای سطحی (Resurfacing Hip Systems)**قابل استفاده است.

اهمیت آزمون:

مشخصه‌یابی دقیق سایش در پروتزهای سخت-بر-سخت، نقش کلیدی در:

ارزیابی عملکرد بالینی ایمپلنت‌ها،شناسایی مکانیسم‌های خرابی،و بهبود طراحی و مواد سازنده پروتزها ایفا می‌کند.

در آزمایشگاه پارس، این ارزیابی با استفاده از اسکنر سه‌بعدی نوری و سیستم‌های آنالیز سطح با دقت زیرمیکرون انجام می‌شود تا حجم سایش و الگوی تماس به‌صورت کمی تعیین گردد.