استاندارد روشهای آزمون برای ارزیابی دینامیک لقشدگی یا جداشدگی گلنوئید
Standard Test Methods for Dynamic Evaluation of Glenoid Loosening or Disassociation
استاندارد ASTM F2028 روشهایی را برای ارزیابی میزان چرخش، نوسان یا لقشدگی اجزای گلنوئید در سیستمهای شانه آناتومیک و ریورس پس از اعمال بارگذاریهای چرخهای ارائه میدهد. این آزمونها با هدف بررسی پایداری اتصال گلنوئید و احتمال جداشدگی در شرایط شبیهسازیشده عملکردی انجام میشوند.
در پروتزهای شانه آناتومیک، این روش اندازهگیری میکند که اجزای گلنوئید تا چه حد پس از بارگذاری چرخهای، دچار چرخش یا Rocking میشوند.
در این آزمون، سر هومرال به صورت چرخهای به دو لبه مقابل گلنوئید—مثلاً Superior–Inferior یا Anterior–Posterior—رانده میشود و سپس:
میزان جابهجایی کششی (Tensile Displacement) در سمت مخالف لبه تحت بار
پس از اتمام بارگذاری دینامیک
اندازهگیری و گزارش میشود.
این جابهجایی، میزان پایداری و مقاومت گلنوئید در برابر لقشدگی را نشان میدهد.
برای پروتزهای شانه ریورس، آزمون مشابهی انجام میشود اما با شبیهسازی مفصلگیری چرخهای (Cyclic Articulation) بین گلنوسفر و لاینر هومرال.
در این حالت، آزمون:
میزان چرخش یا Rocking
میزان نوسان یا Pivoting
مقدار جابهجایی قبل و بعد از بارگذاری چرخهای
را اندازهگیری میکند.
برای سیستمهای ریورس، جزء گلنوئید در یک بستر استخوانی شبیهسازیشده قرار داده میشود و سپس:
بارگذاری محوری فشاری (Axial Compression)
بارگذاری برشی (Shear Loading)
به سیستم اعمال میشود تا میکروحرکات (Micromotions) ایجادشده در محل اتصال Baseplate–Glenosphere اندازهگیری گردد.
این میکروحرکات شاخص کلیدی برای ارزیابی پایداری اولیه اتصال ایمپلنت هستند.
در تمامی پیکربندیها، تغییرمکانها با استفاده از سنسورهای دیجیتال تماسی بسیار دقیق (High-Accuracy Digital Contact Sensors) اندازهگیری میشوند که امکان ثبت جابهجاییهای بسیار کوچک را فراهم میکند.