مدل کورپکتومی ستون فقرات

ASTM F1717

مدل کورپکتومی ستون فقرات Spine Corpectomy Model

منابع مرجع (Normative References):

استاندارد روش‌های آزمون برای مجموعه ایمپلنت‌های ستون فقرات در مدل ورتبروکتومی

Standard Test Methods for Spinal Implant Constructs in a Vertebrectomy Model

دامنه استاندارد

استاندارد ASTM F1717 روش‌ها و شرایط لازم برای آزمون‌های استاتیک و خستگی مجموعه‌های ایمپلنت ستون فقرات را در یک مدل ورتبروکتومی (Corpectomy Model) تعریف می‌کند. این مدل شرایطی را شبیه‌سازی می‌کند که در آن یک یا چند مهره حذف شده‌اند و ایمپلنت باید بدون هیچ حمایت استخوانی بار را منتقل و پایداری را تأمین کند.

انتخاب نوع آزمون درون استاندارد باید بر اساس نوع سیستم ایمپلنت، محل قرارگیری در ستون فقرات (لومبار یا سرویکال) و روش کاربرد بالینی انجام شود.

شرایط بارگذاری و چیدمان آزمون

آزمون‌ها شامل بارگذاری استاتیک و دینامیک برای بدترین حالت (Worst-Case Scenario) هستند.
ایمپلنت باید به‌گونه‌ای طراحی و نصب شود که انتقال بار بین خطوط برداشت مهره (Resection Lines) را بدون تکیه بر استخوان انجام دهد.
از دو بلوک UHMWPE برای فیکس‌کردن ایمپلنت استفاده می‌شود.
بارگذاری دینامیک با:
- فرکانس 5 Hz
- تا ۵ میلیون سیکل انجام می‌شود.
معمولاً ۶ نمونه مورد آزمایش قرار می‌گیرد.
آزمون‌ها به‌طور معمول در هوا و در دمای محیط اجرا می‌شوند.
در صورت نیاز، بسته به جنس ایمپلنت، می‌توان شرایط شبیه‌سازی‌شده محیط درون‌بدنی (37°C در محلول سالین) را نیز پیاده‌سازی کرد.

روش‌های آزمون تعریف‌شده در ASTM F1717

این استاندارد شامل مجموعه‌ای از آزمون‌های مکانیکی برای ارزیابی پایداری و دوام ایمپلنت است:

فشار–خمش استاتیک (Static Axial Compression Bending)
فشار–خمش دینامیک (Dynamic Axial Compression Bending)
کشش–خمش استاتیک (Static Tension Bending)
پیچش استاتیک (Static Torsion)

این روش‌ها برای سیستم‌های ستون فقرات ناحیه کمری (Lumbar) و گردنی (Cervical) قابل استفاده هستند.