منابع مرجع:

ASTM F2665: استاندارد مشخصات فنی برای پروتز کامل مفصل مچ پا

این استاندارد مجموعه‌ای از آزمون‌های مکانیکی الزامی برای ایمپلنت‌های مفصل مچ پا را تشریح می‌کند که هدف آن، ارزیابی جامع استحکام، دوام و عملکرد مکانیکی سیستم پروتزی است.

مطابق با استاندارد ASTM F2665، آزمون‌های زیر باید انجام شوند:

1-آزمون خستگی اجزای منفرد (Fatigue Testing of Components): ارزیابی مقاومت اجزا در برابر بارگذاری چرخه‌ای در شرایط مشابه عملکرد بالینی.

2-تعیین سطح تماس و فشار تماس (Contact Area and Contact Pressure): اندازه‌گیری نواحی تماس بین سطوح مفصلی و توزیع فشار برای پیش‌بینی رفتار سایشی و پایداری حرکتی.

3-تعیین دامنه حرکتی (Range of Motion): بررسی توانایی پروتز در بازتولید حرکات طبیعی مفصل مچ پا در جهات مختلف.

4-داده‌های محدودیت حرکتی (Constraint Data): تعیین میزان مقاومت ایمپلنت در برابر حرکات غیرمجاز و کنترل‌شده.

5-عملکرد مکانیکی مکانیسم‌های اتصال (Mechanical Performance of Connection Mechanisms): ارزیابی استحکام و پایداری اتصالات بین اجزای مختلف ایمپلنت.

6-آزمون سایش (Wear Testing): بررسی میزان تخریب و ذرات ناشی از سایش سطوح مفصلی در شرایط شبیه‌سازی‌شده فیزیولوژیک.

7-آزمون سطوح متخلخل (Testing of Porous Surfaces): ارزیابی ویژگی‌های مکانیکی و چسبندگی پوشش‌های متخلخل که برای تسهیل رشد بافت استخوانی استفاده می‌شوند.