بر اساس استانداردهای بین‌المللی مانند ISO 10993 و الزامات سازمان‌های نظارتی همچون FDA، مجموعه‌ای از تست‌ها باید برای ارزیابی کامل زیست‌سازگاری انجام شوند. برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

سمیت سلولی (Cytotoxicity): بررسی اثر ماده بر سلول‌های زنده و توانایی آن در ایجاد مرگ یا تغییرات سلولی.

حساسیت‌زایی (Sensitization): ارزیابی پتانسیل مواد در ایجاد واکنش‌های آلرژیک.

تحریک‌زایی (Irritation): بررسی اثر مواد بر پوست، چشم و غشاهای مخاطی.

چسبندگی سلولی (Cell Adhesion): بررسی توانایی سلول‌ها برای چسبیدن به سطح ماده، به‌ویژه در ایمپلنت‌ها.

سمیت سیستمیک حاد و مزمن (Acute, Subacute, Subchronic, Chronic Toxicity): ارزیابی اثرات کوتاه‌مدت تا بلندمدت مواد بر سیستم‌های بدن.

سمیت ژنتیکی (Genotoxicity): بررسی احتمال آسیب به DNA و ایجاد جهش‌های ژنتیکی.

سرطان‌زایی (Carcinogenicity): ارزیابی خطر بالقوه مواد در ایجاد سرطان.

آزمون کاشت (Implantation): بررسی واکنش بافتی در محل کاشت ایمپلنت.

خون‌سازگاری (Hemocompatibility): سنجش اثر مواد بر سلول‌ها و اجزای خون.

تب‌زایی (Pyrogenicity): بررسی توانایی ماده در ایجاد تب.

باقی‌مانده گاز اتیلن‌اکساید: اندازه‌گیری میزان گاز EO پس از استریل‌سازی محصولات پزشکی.