روش استاندارد برای ارزیابی پتانسیل خوردگی گالوانیکی در ایمپلنتهای پزشکی
Standard Test Method for Evaluating the Potential for Galvanic Corrosion for Medical Implants
استاندارد ASTM F3044 روشی را برای ارزیابی خوردگی گالوانیکی بین دو فلز ناهمجنس که در تماس الکتریکی با یکدیگر قرار دارند و برای استفاده بهعنوان ایمپلنت یا اجزای ایمپلنت طراحی شدهاند، ارائه میدهد. این آزمون برای بررسی احتمال واکنش الکترولیتی مخرب بین فلزات مختلف در محیطهای بدن ضروری است.
دو فلز متفاوت در تماس الکتریکی قرار داده میشوند.
جریان و پتانسیل الکتروشیمیایی در طول آزمون ثبت میشود.
نرخ خوردگی براساس میانگین جریان و پتانسیل ۱۵ دقیقه پایانی آزمون محاسبه میگردد.
اندازهگیریها با پتانسیواستات کامپیوتری با دقت بالا انجام میشود.
این دستگاه امکان ثبت و کنترل دقیق پارامترهای الکتروشیمیایی را فراهم میکند.
محلول استاندارد مورد استفاده فسفات بافر سالین (PBS) است.
امکان استفاده از محلولهای فیزیولوژیک دیگر مطابق فهرست موجود در ضمیمه X۲ استاندارد ASTM F2129 نیز وجود دارد.
مطابق استاندارد، ایمپلنتها پیش از شروع آزمون و پس از پایان آن با استریومیکروسکوپ بررسی میشوند.
این بازرسی برای مشاهده تغییرات ظاهری، حفرهدارشدگی، تغییر رنگ یا نشانههای موضعی خوردگی انجام میشود.
آزمون ASTM F3044 بهطور ویژه برای ارزیابی موارد زیر حیاتی است:
احتمال خوردگی گالوانیکی در ایمپلنتهای چندفلزی
عملکرد بلندمدت ترکیبات فلزی در محیط کلینیکی
تطابق با الزامات رگولاتوری برای ایمپلنتهای شامل آلیاژهای متفاوت
پیشگیری از شکست مکانیکی، کاهش استحکام یا تولید ذرات خوردگی